كايجادها : ضمير در « كايجادها » به طبيعت برمىگردد . لا جواز الاتيان بها : ضمير در « بها » به طبيعت برگشته و اين عبارت عطف به « جواز الاتيان بها » قبلى كه خبر « هو » بوده مىباشد . فانّه مع الاتيان بها : ضمير در « بها » به طبيعت برمىگردد . و يسقط به الامر : ضمير در « به » به « الاتيان بها مرّة » برمىگردد . لحصول الغرض الاقصى : يعنى غرض نهايى . يحصل بمجرّده : ضمير در « يحصل » به « الغرض الاقصى » غرض نهايى و در « بمجرّده » به امتثال برمىگردد . فلا يبقى معه مجال : ضمير در « معه » به حصول غرض نهايى برمىگردد . لاتيانه ثانيا : ضمير در « اتيانه » به امر يا به قرينهء مقام به مأمور به برمىگردد . من حصول الموافقة باتيانها : ضمير در « باتيانها » به طبيعت برگشته و كلمهء « من الخ » بيان ماء موصوله در « لما عرفت » مىباشد . و سقوط الغرض معها : ضمير در « معها » به موافقت برمىگردد . و سقوط الامر بسقوطه : ضمير در « بسقوطه » به غرض برمىگردد . لامتثاله اصلا : ضمير در « لامتثاله » به امر برمىگردد . كما اذا امر بالماء : ضمير در « امر » به قرينه مقام به آمر يا مولى برمىگردد . يشرب او يتوضّأ : ضمير در « يشرب » و « يتوضّأ » به آمر يا مولى برمىگردد . فاتى به و لم يشرب او لم يتوضّأ : ضمير در « فاتى » به قرينهء مقام به مأمور يا عبد و در « به » به ماء ( آب ) و در « يشرب و يتوضّأ » به آمر يا مولى برمىگردد . احسن منه : ضمير در « منه » به قرينهء مقام به فرد اوّل برمىگردد . بل مطلقا : يعنى چه‌بهتر از فرد اوّل بوده يا بهتر از فرد اوّل نباشد . كما كان له ذلك قبله : ضمير در « له » به مأمور يا عبد برگشته و مشاراليه « ذلك » تبديل